Կապիտալիստական ուղին խանգարում է Ռուսաստանի հաղթանակին

 

Սեպտեմբերի 16-ին տեղի ունեցավ Ռուսաստանի Պետական դումայի աշնանային նստաշրջանի բացումը: Նրա ամբիոնից ելույթ ունեցավ Կոմունիստական կուսակցության կենտրոնական կոմիտեի նախագահ Գ. Զյուգանովը:

Իր ելույթում Գ. Զյուգանովը քննադատել է Ռուսաստանի կառավարության գործունեությունը, մասնավորապես նա նշել է, որ, - " Երեկ երկրի ղեկավարը հավաքել էր կառավարության տնտեսական բլոկի ներկայացուցիչներին ՝ նրանց, ում ես քննադատում էի գարնանային նստաշրջանի եզրափակիչ նիստում ։ Ամռանը Սանկտ Պետերբուրգի տնտեսական ֆորումի և այլ միջոցառումների ժամանակ նրանք անընդհատ ասում էին, որ մենք ինչ-որ տեղ հանգստացել ենք, որ տնտեսությունը գերտաքացել է, և այժմ անխուսափելի է դրա հովացումը ։ Իսկ անցյալ շաբաթվա վերջին Կենտրոնական բանկի ղեկավարությունը, մեկնաբանելով առանցքային տոկոսադրույքի հերթական խորհրդանշական իջեցման մասին իր որոշումը, որը, ըստ էության, ոչինչ չի որոշում, կրկին հայտարարում է. տնտեսությունը գերտաքացել է ։ Բայց սրանք ընդամենը ընդհանուր արտահայտություններ են, որոնք քողարկում են իրականությունը:

Եթե իրերն իրենց անուններով կոչենք, ապա պետք է խոսել ոչ թե տնտեսության գերտաքացման մասին ։ Եվ ոչ թե դրա հետագա սառեցման մասին: Պետք է ասել, որ նա մահանում է, շնչահեղձ է լինում առանց փողի, չորանում է առանց կենսական միջոցների, որոնցից կտրվել է ։ Ինչ-որ տեղ արդեն մեկ օրով կրճատել են աշխատանքային շաբաթը ։ Ինչ-որ տեղ մեկ ամիս առաջ մարդկանց ուղարկել են արձակուրդ, որը կարող է անժամկետ լինել ։ Պահեստները լեփ-լեցուն են չիրացված արտադրանքով, արտադրությունը կրճատվում է ։

Երեկ նախագահը տնտեսական խորհրդակցության մասնակիցներին հարցրեց ՝ ինչպես եղավ, որ մենք ՀՆԱ-ի 4 տոկոսից ավել աճով իջանք մեկի ։ Համր տեսարան. Եվ ես դեռ երեք ամիս առաջ մանրամասն պատմեցի ձեզ, թե ինչպես դա տեղի ունեցավ: Մենք մի ամբողջ շարք լսումներ անցկացրեցինք այս թեմայով։ Բոլոր արտադրողներին ու ողջախոհ մարդկանց պարզ է ՝ 17-20 տոկոս դրույքաչափով ոչ մի տնտեսություն չի կարող զարգանալ։ Եթե ևս երկու ամիս նման խաղադրույք պահեք, պատերազմի պայմաններում մարդկանց դուրս կմղեք փողոց։ Մենք պետք է անհապաղ որոշում կայացնենք, որը կօգնի շտկել այս վտանգավոր իրավիճակը։ Հարցրեք ցանկացած տնօրենի, և նա ձեզ կասի ՝ առավելագույնը 8-10 տոկոսը այն տոկոսադրույքն է, որի դեպքում տնտեսությունը կարող է կենդանանալ և շնչել արտադրությունը ։ Հակառակ դեպքում նրանք չեն գերտաքանա,այլ պարզապես կխեղդվեն:

Ես ձեզ օրինակ բերեցի տիեզերք. Բայց պետք է հատուկ ուշադրություն դարձնել ավիացիային ։ Մեզ մոտ խափանվել են ավիացիայի բոլոր ծրագրերը ՝ ՄՍ — 21-ից մինչև "Բայկալ" ։ Եկեք հրավիրենք ոլորտի ղեկավարներին, հավաքենք նրանց, ովքեր վերահսկում են այն կառավարությունում ։ Հիմա աուդիտ են սկսել, որպեսզի ստուգեն, թե ուր են գնացել հատկացված գումարները։ Մենք իրականում չենք ստուգում, թե ինչպես են ծախսվում միջոցները ։ 20 տարի չեն կարող նույնիսկ սեփական "կուկուրուզնիկ"(Ինքնաթիռ Ան 2) անել. Դա կառավարման խնդիր է և պատասխանատվության խնդիր։

Գները կրկին սրընթաց բարձրացել. Բայց մենք կարող ենք կանգնեցնել նրանց և պարտավոր ենք դա անել: Խոսքը միայն կյանքի արժեքի, քաղաքացիների բարեկեցության մասին չէ, որը նվազում է ։ Խոսքը Ազգային անվտանգության մասին է ։ Շինարարության մեջ ամեն ինչ եռակի թանկացել է ։ Եվ դա այն արտադրանքը չէ, որը մենք ներմուծում ենք կորդոնի պատճառով ։ Սրանք մեր արտադրանքի գներն են: Կամ մենք կսկսենք հասկանալ, որ մեր երկրում կարևորագույն ապրանքների գները պետք է կարգավորել, կամ մեզ մոտ ամեն ինչ կընկնի ։

Մենք արդեն 143-րդ ավտոշարասյունն ուղարկեցինք ռազմաճակատ ՝ ավելի քան 200 մոտոցիկլետ, մեկուկես տասնյակ զրահապատ մեքենա և այն ամենը, ինչ խնդրում են առաջնագծում կռվող տղաները ։ Մենք ամեն ինչ անում ենք մեր հաղթանակը մոտեցնելու համար ։ Բայց գլխավոր բանը, որ նրան խանգարում է երկրի ներսում, նորմալ պետական քաղաքականության բացակայությունն է ։ Այն սեփականաշնորհել են պաշտոնյաներն ու օլիգարխները ։ Կրկին գրեթե 700 միլիարդը դուրս է բերվել Արտասահման։ Իսկ չէ որ դրանք ֆինանսական ռեսուրսներ են, որոնք վաստակել են մեր ազգային հարստություններից, արտադրության հաշվին, որը ստեղծել է ամբողջ երկիրը, եւ որը ձեռք են բերել օլիգարխները ։ Որտեղ է պետական սեփականությունը: Մեր պարտականությունն է պաշտպանել այն և հետամուտ լինել, որ այն ծառայի ժողովրդին:"

Վերջում հավելենք, որ հնարավոր չէ, որ համակարգի մասնիկը հաղթի ընդհանուր համակարգին, չի կարող կապիտալիստական Ռուսաստանը հաղթել կապիտալիստական Արևմուտքին, որտեղ Ռուսաստանը մտավ 90-ականների սկզբին: Ռուսաստանի իրական հաղթանակը, այլ ոչ թե կեղծ հաղթանակը, հնարավոր է միայն այն ժամանակ, երբ Ռուսաստանը դուրս գա Արևմուտքի կապիտալիստական ճամբարից: Բայց Ռուսաստանի իշխող կապիտալիստական դասը, նախագահ Պուտինի գլխավորությամբ, դեմ են կապիտալիստական այլընտրանքին ՝ սոցիալիզմին: