Ձախերի հաղթանակը Ֆրանսիայում

 

 Ֆրանսիայի արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների երկրորդ փուլի արդյունքներով՝ հաղթանակ է տարել ձախակողմյան «Նոր Ժողովրդական ճակատ»-ը։ Ի՞նչ եզրակացություններ և դասեր կարելի է քաղել այս արդյունքներից:

 

 Կապիտալիզմի համակարգային այս սուր ճգնաժամի և միջազգային ասպարեզում արևմուտքի հեգեմոնիայի կորստի ֆոնին, Եվրախորհրդարանի ընտրություններում պարտության պատրվակով, հունիսի 9-ին Էմանուել Մակրոնը ցրեց Ազգային Ժողովը, հայտարարելով Ազգային ժողովի նոր ընտրություններ, որոնց արդյունքները պարզ դարձան երեկ՝ հուլիսի 7-ին։

 

 Իրականում ֆրանսիացիների մեծամասնության առօրյան դառնում է անտանելի, և մոտակա աշնան-ձմեռվա պայմաններում եկող նոր դժվարությունները կարող են վերածվել զանգվածային ապստամբության։ Այսպիսով, քաղաքական պատասխանատվություն չկրելու համար, Մակրոնի և նրա հետևում կանգնած ֆրանսիացի կապիտալիստների առաջին ընտրությունը ընկավ պոպուլիստական ​​«Ազգային հանրահավաք» կուսակցության վրա, որն իրավացիորեն ցույց էր տալիս իշխանության կեղծավորությունը, ֆրանսիացիների առօրյա դժվարությունները, բայց առանց իրական լուծումներ բերելով ՝ պառակտելով բնակչությանը և ստեղծելով ատելություն: Այդ կուսակցությունը ի վիճակի չէ գտնել տնտեսական խնդիրների լուծումը, քանի որ չի կարող մատնանշել խնդրի  հիմնական աղբյուրի վրա, որը կապիտալիստական ​​համակարգն է, որովհետև նա ինքը հանդիսանում է քաղաքական խաղի բաղկացուցիչ մաս։ Սա էր Մակրոնի հաշվարկը.

 

 Այս ամենը, հաշվի չառնելով այն հանգամանքը, որ Ֆրանսիայի ձախերին հաջողվեց համախմբվել մի շաբաթվա ընթացքում "Նոր Ժողովրդական Ճակատ" անվան տակ և առաջարկել Ֆրանսիացիներին կառուցել պատնեշ Մարին Լը Պենի «Ազգային հանրահավաքի» դեմ։ Չպետք է մոռանալ, որ «Ազգային հանրահավաք» կուսակցության հիմնադիրները եղել են Երկրորդ Համաշխարհային Պատերազմի  գերմանական օկուպացիայի ժամանակաշրջանի կոլաբորացիոնիստներ, ոմանք Waffen SS-ի անդամներ, մյուսները՝ Ալժիրի պատերազմի ռազմական հանցագործներ։ Չնայած այն հանգամանքին, որ այս կուսակցությունը մեծ հանրաճանաչություն է վայելում բնիկ ֆրանսիացիների մոտ, և որն արդեն ինտեգրվել է բուրժուական ժողովրդավարության քաղաքական լանդշաֆտին, այն շարունակում է մնալ այլատյաց, ռասիստական ​​և ֆաշիստական ​​կուսակցություն:

Հասկանալի է որ Ժան Լյուկ Մելանշոնի գլխավորած "Նոր Ժողովրդական Ճակատը" հեղափոխություն չի անի Ֆրանսիայում, բայց նրանց որոշ առաջարկները մնում են շատ հետաքրքիր աշխատավորների համար. 

- Աշխատավարձերի և թոշակների բարձրացում

- Առաջին անհրաժեշտության ապրանքների՝ սննդի, էներգիայի և վառելիքի գների արգելափակում

- Մակրոնի կենսաթոշակային ռեֆորմաի չեղարկում (վերադառձ դեպի թոշակ 60 տարեկան հասակից) 

- Վերականգնել ամբողջովին անվճար կրթությունը և վերակառուցել պետական ​​հիվանդանոցը

- Վերականգնել մեծահարուստների հարստության վրա հարկը և այլն: 

Հիմա հարց է մնում ՝ այս «Ժողովրդական Նոր Ճակատը», չունենալով բացարձակ մեծամասնություն Ազգային Ժողովում, կկարողանա՞ արդյոք կառավարություն ձևավորել, իր ծրագիրն իրականացնելու համար, թե՞ Ֆրանսիայի կապիտալիստական  ուժերը այնքան հզոր են, որ իրավիճակը կմնա փակուղի մեջ։